ZIL-117 - przegląd i specyfikacje samochodu

ZIL-117 to samochód premium produkowany w czasach Związku Radzieckiego. Projekt został opracowany na podstawie 114 modelu. Zachował główny kierunek projektowania: surowy styl i kanciaste kształty. Na pierwszy rzut oka zredukowana długość przyciąga wzrok, nadając samochodowi większą szybkość i elegancję. Do malowania ciała używany jest kolor czarny, ciemnoniebieski i ciemno wiśniowy.

Ogólne informacje o ZIL-117

W fabryce Likhaczowa transport rozwinął się jako bardziej nowoczesny, zwrotny i szybki, w przeciwieństwie do poprzedniej generacji. Mimo to rządowe krotki były rzadko używane, preferowano limuzyny wersji 114, Chaika i Wołga.

Według niektórych informacji samochód został opracowany na podstawie osobistego zamówienia L.I. Breżniew. Chciał uzyskać status, ale szybki samochód, ponieważ wolał jechać po drogach Moskwy bez kierowcy. Wielu świadków w latach 70. opowiadało, jak widzieli Breżniewa za kierownicą własnego skróconego ZIL.

Status ZIL-117 był uważany za mniejszy niż modele 114 i 115. Był przeznaczony dla członków Biura Politycznego i rządu ZSRR. W ostatnich latach stagnacji najbliżsi asystenci sekretarza generalnego korzystali z tych maszyn. Kiedy Yu.V. Andropow, ten pomysł został porzucony.

Główna wersja wyglądu ZIL-117

Istnieją trzy główne powody, dla których stworzono "skróconą" limuzynę. Żadna z tych trzech nie ma dowodów z dokumentów.

Zgodnie z pierwszą wersją zamówienia na rozwój samochodów osobowych dokonała kierownictwo 9. Dyrekcji KGB. Dział ten był odpowiedzialny za bezpieczeństwo pierwszych osób w państwie. Pracownicy potrzebowali zwrotnego, szybkiego i wygodnego samochodu, co ułatwiło wypełnianie obowiązków związanych z bezpieczeństwem. Wersja budzi wiele wątpliwości, ale najważniejszą jest data premiery (5 lat później niż standardowe 114. generacji). W przypadku rzeczywistej potrzeby skrócone modyfikacje produkowane w małych partiach równolegle z limuzynami.

Następnym "mitem" jest osobiste niezadowolenie z wymiarów samochodu wykonawczego L.I. Breżniew. W 1966 r. Na pokazie wersji ostatecznych na Kremlu sekretarz generalny wyraził niezadowolenie głównego projektanta co do wielkości. Uważał, że wymiary pozbawiają kierowcę przyjemności prowadzenia samochodu. To pokrywa się z pogłoskami, że Breżniew chciał zdobyć szybki samochód, którym mógłby się kierować. Aby zaspokoić potrzeby pierwszego człowieka w Unii, można było zebrać kilka egzemplarzy, nie wydając pieniędzy na seryjną produkcję.

Najbardziej wiarygodna wersja jest uważana za walkę na szczycie władzy politycznej. Kandydaci na członków Biura Politycznego byli zadowoleni z nieaktualnych "Mew", które pod względem wyglądu i cech były gorsze od ZIL-114. Ponieważ atrybuty zewnętrzne nabrały wówczas znaczenia, urzędnicy drugiego stopnia politycznego nie chcieli poddać się pierwszym osobom w Unii. Dlatego rozwój umieścić "117.". Ta wersja jest wątpliwa, ponieważ członkowie Biura Politycznego nie mogli składać zamówień państwowych tej wielkości.

Budowa ZIL-117

Samochód ZIL-117 - dobre przetwarzanie "114.". Tak samo wygląd, wykończenia i parametry techniczne.

Pierwsza różnica między kabiną - tylny rząd jest przesuwany do przodu, aby zmniejszyć długość. Mimo to komfort przebywania w fotelach pasażerskich nie pogorszył się. Taki krok zaoszczędził pół metra długości. Dekoracja wnętrz jest zachowana. Projektanci planowali unieść ciało, ale z tego powodu musieliby opracować wszystko od zera, ustawić ramę zbrojenia. To zwiększyłoby masę samochodu. Aby rozwiązać ten problem, inżynierowie wymieniali ramę peryferyjną na drabinkę ze stemplowanym spawem.

Rozstaw osi stał się krótszy o 48 centymetrów. Skrócenie takich elementów jak nadwozie, wał napędowy, rurociąg i przewody zaoszczędził kolejne pół metra. Więcej różnic w "żelazie" w porównaniu ze "starszym bratem", nie.

Silnik ZIL-117 pozostał niezmieniony. Ośmiocylindrowy silnik z układem cylindrów w kształcie litery "V". Miał imponujące osiągi: 300 koni mechanicznych, pozwalając na przyspieszenie do 190 km / h. Struktura elektrowni została uzupełniona o czterokomorowy gaźnik, hydrauliczne popychacz zaworu i tranzystorowy układ zapłonowy. Zachowano dwubiegową automatyczną skrzynię biegów z konwerterem momentu obrotowego. W 1975 r. Zastąpiono go trzyetapowym GMF.

Zmiany zawieszenia nie zostały poniesione. Zapewnia płynną i płynną jazdę po nawierzchniach asfaltowych i gruntowych. Główną cechą konstrukcji zawieszenia jest stabilizator i drążki skrętne, które działają jako element elastyczny. Hałas w kabinie zmniejsza się, mocując zawieszenie do ramy - za pomocą gumowych zawiasów.

Układ hamulcowy składa się z dwóch obwodów. Każdy pracuje z parą klocków na kółkach położonych po przekątnej względem siebie. Ma to na celu poprawę bezpieczeństwa: w przypadku awarii jednego z obwodów w trakcie ruchu, samochód z pewnością może zwolnić. W tylnych hamulcach znajduje się ogranicznik siły. Wzmacniacz próżniowy uzupełnia główny cylinder hamulcowy. W konturach przednich i tylnych wsporników znajdują się hydrauliczne wzmacniacze. Hamulec postojowy obsługiwany jest przez naciśnięcie pedału. Opiera się na mechanicznym napędzie. Wpływa na bębny hamulcowe tylnych kół. Hamulec postojowy obsługiwany jest z wadliwym układem hydraulicznym. Na początku ruchu hamulec postojowy został dezaktywowany automatycznie.

Kluczowym punktem systemów pomocniczych są serwa. Dzięki nim działają myjki szklane, elektryczne okna, anteny poruszają się do przodu, zamki drzwi są zamknięte, a radio się słucha.

Dane techniczne:

  • Długość - 5,7 metra;
  • Szerokość - 1,5 metra;
  • Wysokość - 3,3 metra;
  • Rozstaw osi - 3,3 m;
  • Wyprzedaż - 17 centymetrów;
  • Waga - 3,2 tony;
  • Pojemność silnika - 7 litrów;
  • Moc - 300 koni mechanicznych;
  • Skrzynia biegów - automatyczna;
  • Maksymalna prędkość - 190 km / h;
  • Zużycie paliwa - 18 litrów na 100 kilometrów.

Wewnątrz została zlikwidowana przegroda między przednimi i tylnymi rzędami. Skóra pokryta jest nie tylko przednimi siedzeniami, ale także tylną kanapą. Nie ma podłokietników, dlatego sprzęt komunikacyjny i piloty zostały umieszczone w masywnej konstrukcji znajdującej się między przednimi kołami. Wdrożono oddzielny system klimatyzacji: dla kierowcy i pasażerów.

Między tylnymi drzwiami znajdują się teraz pasażerowie "wyższego rzędu". W tym przypadku szkło przed tylnymi kolumnami jest zachowane. Tylne kolumny musiały zostać wzmocnione, ponieważ ich liczba spadła z ośmiu do sześciu. Kąt nachylenia na przedniej krawędzi tylnych słupków uległ zmianie, dzięki czemu zmienił się kształt tylnych drzwi. Tylne drzwi są wyposażone w niewidoczne okna.

Nadkola i krawędzie tylnych skrzydeł otrzymały nowy element ozdobny - chromowane listwy. Zachowany został model 114. modelu, spełniający współczesne wymagania klasy premium. Pomimo zmniejszenia długości o pół metra, wygląd transportu nie pogorszył się, ale tylko grał z nowymi kolorami. Od skróconej wersji "limuzyny" różniła się łatwość i codzienność, choć pełniła tę samą rolę - transport pierwszych osób państwa. Dla zwykłych obywateli "114." wydawało się niedostępne, a model ZIL-117 zdefiniowano jako maszynę, na której można codziennie poruszać się.

ZIL-117V

ZIL-117V to otwarta wersja samochodu klasy wyższej, opracowana na podstawie skróconej wersji, a nie "limuzyny". Pomimo skopiowania analogu, modyfikacja indeksem "B" przyniosła wiele charakterystycznych cech.

Pierwszy problem napotykany przez deweloperów - pogorszenie sztywności ciała z powodu zniesienia bocznych i tylnych filarów. Aby wyeliminować tę wadę, każdy panel został wyposażony we własny dodatkowy wzmacniacz. Rama pozostała ta sama - opieczętowana, zgrzewana drabina. Po raz pierwszy kryteria sztywności zostały przedstawione drzwiom "wersji otwartej".

Od kilku lat, po wydaniu klasycznej wersji ZIL-117, trendy w projektowaniu nieco się zmieniły. Faeton otrzymał cztery okrągłe reflektory umieszczone w kwadratowej ramie pokrytej chromem. Ponadto, konstrukcja ma chromowany grzejnik ze wzorem i otwarte łuki tylnych kół.

Kabina z urządzeniem uratowana z sedanem. Wnętrze wykończone jest wysokiej jakości skórą, która służyła przez wiele lat. Urządzenia komunikacyjne i piloty ponownie zmieniły dyslokację - zostały przeniesione na specjalną konsolę, która znajduje się między przednimi siedzeniami.

Dane techniczne:

  • Długość - 5,7 metra;
  • Szerokość - 2 metry;
  • Wysokość - 1,5 metra;
  • Rozstaw osi - 3,3 m;
  • Wyprzedaż - 17 centymetrów;
  • Waga - 3,3 tony;
  • Pojemność silnika - 7 litrów;
  • Moc - 300 koni mechanicznych;
  • Skrzynia biegów - automatyczna;
  • Maksymalna prędkość - 190 km / h;
  • Zużycie paliwa - 18 litrów na 100 kilometrów.

Głównym celem transportu - pokaz w paradach. Do tego został wyposażony w mikrofon i stację radiową. Przednie siedzenie pasażera zostało usunięte, zastąpiono go podstawką, która mogła pomieścić stojącego mężczyznę. Ciało pomalowano na szaro-zielony kolor, markizę w kolorze jasnoszarym. Roślina o imieniu Lichaczewow zebrała trzy egzemplarze. Pierwszy raz pojawił się na Placu Czerwonym w 1972 roku, potem brał udział we wszystkich paradach wojskowych do 1980 roku. "B" został zastąpiony przez ZIL-41044. Wyposażenie techniczne jest takie samo jak wersja "sedana".

Co można wyciągnąć?

ZIL-117 - wysokiej jakości transport swoich czasów. Posiadał niezawodny projekt, pracował stabilnie i nie wymagał częstych napraw. Ostrożna operacja trwała kilkaset tysięcy kilometrów bez większych napraw.

Używany do transportu przywódców kraju, członków KPZR, KGB i przywódców armii. W ludziach ze względu na reprezentacyjną klasę nazywano go "chlenovoz". Pojawił się w branży filmowej w filmie Casino Royale.

Загрузка...

Popularne Kategorie

Загрузка...