Samolot bombowy Su-34

Głównym zadaniem lotnictwa bojowego jest uderzenie na wroga, zniszczenie jego siły roboczej, wyposażenia, umocnień, infrastruktury i innych celów. Bombowce są podzielone na strategiczne i taktyczne. Zadaniem tego ostatniego jest uderzenie na przednią krawędź wroga i na jego bezpośrednim tyłem operacyjnym.

Dzisiaj granica między różnymi klasami samolotów bojowych jest zatarta. Bombowce taktyczne obejmują niemal każdy samolot zdolny do przenoszenia broni rakietowej i bombowej. Tylko strategiczne samoloty nadal zajmują raczej specyficzną niszę. Czasami trudno jest wytyczyć wyraźną granicę pomiędzy samolotem z atakiem naziemnym, bombowcem z przodu i myśliwcem bombowym.

Bardzo często zadania z przodu bombowca są wykonywane przez myśliwce bombowe - wielozadaniowe samoloty, które mogą nie tylko dostarczać bombardowania, ale także prowadzić walkę powietrzną. Najnowszym bombowcem z linii frontu, który został ostatnio przyjęty przez rosyjskie lotnictwo wojskowe, jest Su-34. Zgodnie z niektórymi cechami, ta maszyna jest jedną z najlepszych na świecie.

Historia samolotów

W Związku Radzieckim pod koniec lat 80. ubiegłego wieku używano samolotów trzeciej generacji: Su-24, MiG-27 i Su-17. Zostały wykonane w latach 70., miały całkiem dobre parametry techniczne, doskonały sprzęt nawigacyjny i systemy celowania, skuteczne uzbrojenie. Jednak te samoloty były już przestarzałe i nie odpowiadały sowieckiemu przywództwu wojskowemu. W związku z tym pod koniec lat 80. rozpoczęto budowę nowego przedniego bombowca na bazie samolotu Su-27 w biurze projektowym Sukhoi.

Rozwój nowego samolotu rozpoczął się w 1986 roku. Podstawa została podjęta Su-27UB (szkolenie bojowe), indeks fabryczny tej maszyny - T-10B. Głównym projektantem tego projektu został mianowany Martirosov. Deweloperzy musieli rozwiązywać trudne i często sprzeczne zadania: w jednym samolocie konieczne było połączenie wysokiej manewrowości i prędkości z poważnym ładunkiem bojowym i zasięgiem.

Podstawowy samolot Su-27UB przeszedł wiele zmian: natychmiast zainstalowano nowy sprzęt radiowo-elektroniczny. Zmieniono układ kokpitu: teraz dwaj piloci siedzieli w kokpicie obok siebie, a nie jeden po drugim. Ponadto geometria skrzydła została nieco zmieniona, samolot miał nowy napływ, a przedni poziomy ogon został zainstalowany. W nowym samolocie postanowiono nie stosować regulowanych wlotów powietrza. Nowe rozmieszczenie pilotów w kokpicie poprawiło ergonomię, czyniąc wygodniejsze loty długodystansowe. W 1988 r. Powstał pierwszy projekt nowego samolotu.

W przypadku nowego Su-34 opracowano system tankowania w locie.

Wojsko nie było zachwycone niektórymi innowacjami, które projektanci przewidzieli w nowym samochodzie, ale mimo to zostały wdrożone.

W 1990 r. Ukończono projekt nowego samolotu, a pod koniec roku zbudowano prototyp maszyny. Jednak później kraj, w którym zaczęli budować ten samolot, zniknął z politycznej mapy świata, a praca została trwale zawieszona.

W 1992 r. Dziennikarzom pokazano przyszły zamachowiec Su-34. Serial Su-34 wystartował w 1994 roku w Nowosybirskim Zakładzie Produkcji Samolotów, w następnym roku samochód został pokazany w Le Bourget.

Testy państwowe Su-34 rozpoczęły się dopiero w 2006 r., A zakończyły się w 2011 r. W 2014 r. Bombowiec Su-34 przyjął Siły Zbrojne Rosji.

W 2018 roku piętnaście samolotów wzięło udział w paradzie ku czci rocznicy zwycięstwa w II wojnie światowej.

Rosyjskie Siły Powietrzne planują zakup 124 samolotów Su-34. Jedna taka maszyna warta jest około miliarda rubli. NARO nazwane po Chkalovie, gdzie będą montowane samoloty, zainwestowało znaczną kwotę w modernizację linii produkcyjnej.

Ogólny opis

Bombowiec Su-34 został tak zaprojektowany, by dostarczać ataki bombowe na taktyczne i operacyjne tyły wroga, w każdych warunkach pogodowych, w dzień iw nocy, w tym przy użyciu niskich wysokości. Ponadto ten samolot może przeprowadzać walki powietrzne i niszczyć pojazdy wroga.

Samolot został stworzony zgodnie z normalną konfiguracją aerodynamiczną, ze skrzydłem średniej lokalizacji i dodatkowym przednim poziomym ogonem. Su-34 ma dwie dwukołowe turbo-re-aktivnye dv-ga-tela z formą-ka-me-ra-mi i pionowym upierzeniem w dwóch płetwach. Upierzenie ogona się obraca.

Statki powietrzne - trójkołowiec. Przedni słupek ma dwa koła, główne kolumny są wyposażone w cztery koła.

Przed samolotem znajduje się stacja radarowa pokryta radio-optycznym-ny ob-te-ca-tele, a także kokpit. Specjalny wysięgnik jest zainstalowany z przodu maszyny, która służy do tankowania w powietrzu. Kokpit jest chroniony tytanową zbroją, jej grubość - 17 mm. Opancerzony i główny zbiornik paliwa samolotu. Za nim znajduje się przedział ze sprzętem radarowym. Wejście do kabiny znajduje się w niszy podwozia nosa. Kokpit latarni otwiera się tylko do prac technicznych. Waga opancerzonej kabiny wynosi 1,5 tony.

Kabina zapewnia strefę rekreacyjną, w której znajduje się zestaw pierwszej pomocy, zapas wody pitnej, kuchenka mikrofalowa i sucha szafa. W kokpicie znajdują się dwa krzesła powietrzne, które zapewniają awaryjną ewakuację załogi z samolotu przy wszystkich prędkościach i trybach lotu. Każdy członek załogi ma specjalny zestaw ratunkowy, który zawiera radiolatarnię, tratwę ratunkową, zapas żywności, sprzętu i leków.

Ogon samolotu Su-34 składa się z dwóch przedziałów z silnikami, centralnego i tylnego wysięgnika.

Wloty powietrza silnika są nieuregulowane i mają przekrój prostokątny.

Samolot ma dwa dwukołowe, tur-re-reaktywne dv-ga-tela z for-sazh-mi cam-me-ra-mi AL-31F. Istnieje również pomocniczy zespół napędowy. Każdy silnik jest wyposażony w niezależny system gaśniczy.

Bombowiec myśliwski ma cztery zbiorniki paliwa o łącznej pojemności ponad dwunastu tysięcy litrów.

Sprzęt elektroniczny jest reprezentowany przez radar cofania, który umożliwia identyfikację celów na tylnej półkuli, a także optyczno-elektroniczny zespół obserwacji i nawigacji, składa się z bezwładnościowego systemu cyjan na vi-cy-na-nya -m-with-a-ni-si-si-ko-wow-wi-ts-on-noi-system i media-st-wa-mi-ra-dio-na-vi- ha-tion.

Kompleks awioniki Sh-141 obejmuje radar z macierzą fazową, elektroniczny system wojenny i komputer pokładowy przetwarzający odebrane dane. Radar pozwala latać na bardzo niskich i niskich wysokościach. Także w zainstalowanych systemach termowizyjnych i telewizyjnych Su-34, które są połączone z dalmierzem laserowym. Radar może prowadzić do kilku celów powietrznych (do dziesięciu) i wykryć nawet małe cele naziemne na znaczną odległość.

Su-34 ma 12 punktów zawieszenia. Samolot jest wyposażony w automatyczny push-hoy GSH-301 30-mm (combat-kit-180 hp-row). Sterowane, rdzeń-rec-ti-ruue i niekontrolowane bomby i wyścigi bardzo szerokich nie-men-la-tu-ry mogą być zainstalowane na płaszczyźnie. .

Oto niektóre rodzaje broni, które są zainstalowane na Su-34:

  • NUR różne kalibry;
  • bomby różnych typów (34 x 100 kg, 22 x 250 kg, 12-16 x 500 kg);
  • pociski kierowane typów (Kh-25, Kh-29, Kh-31P, Kh-59, Kh-59M, Alpha, Yakhont, Mosquito);
  • regulowane bomby (KAB-500 i KAB-1500);
  • Pociski X-59M;
  • Bomby KAB-1500 (3 sztuki);
  • sygnały nawigacyjne różnych typów;
  • Pociski R-27 (do 8);
  • Pociski R-77 (do 8) średni zasięg;
  • Pociski R-73 (do 6) krótkiego zasięgu.

Oceny Su-34

Su-34 przygotowuje się, by stać się główną maszyną uderzeniową rosyjskiej armii. Brał udział w rzeczywistych działaniach wojennych podczas wojny gruzińskiej w 2008 roku. Jednak ocena tego samolotu nie jest całkowicie jednoznaczna.

W 2008 r. Su-34 nie był w stanie użyć precyzyjnej broni i uderzył w konwencjonalne bomby i pociski.

W nowoczesnej wojnie pojedyncza stacja radarowa nie jest wystarczająca do wykrywania i niszczenia celów, o czym świadczyły wydarzenia w Gruzji i na Północnym Kaukazie. Aby zagwarantować wykrywanie takich celów, niezbędne są doskonałe systemy termowizyjne i telewizyjne, a Su-34 nie jest do nich równy. W walce z zaawansowanym technologicznie przeciwnikiem radaru Sh-141 samolot będzie aktywnie tłumiony, a sam w sobie jest czynnikiem demaskującym.

Su-34 był jednym z najlepszych samochodów na świecie pod koniec lat 80. ubiegłego wieku, ale obecnie wiele jego systemów jest już nieaktualnych. Ten samolot ma potężną broń, ale system obserwacji musi zostać ulepszony.

Obecnie Su-34 jest najbardziej zaawansowanym samolotem szturmowym Rosji i musi zastąpić wyraźnie przestarzałe Su-24.

Specyfikacje techniczne

Poniżej przedstawiono charakterystykę techniczną bombowca Su-34 z pierwszej linii.

SamolotSu-34
Prototypowy rok1990
Lata masowej produkcjiod 1993 roku
Długość samolotu, m23,3
Rozpiętość skrzydeł, m14,7
Powierzchnia skrzydeł, m62
Masa:
maksymalny start, kg45 000
paliwo w zbiornikach wewnętrznych, kg12100
obciążenie bojowe, kg8 000
Typ silnikaAL-31F
Przyczepność na dopalaczu, kgf2×12 800
Maksymalna prędkość lotu, km / h1 900
Maksymalna liczba M1,8
Maksymalna prędkość jazdy, km / h1 400
Praktyczny sufit, m. In15 000
Maksymalne przeciążenie operacyjne7
Zakres lotów z pełnym tankowaniem:
na dużej wysokości, km4 000
drogą lądową, km1 400

Obejrzyj wideo: Dramat w powietrzu! (Listopad 2019).

Загрузка...

Popularne Kategorie

Загрузка...